Het beroep tolk is een ‘eenzaam’ beroep, maar toch is het goed om te weten dat je er niet alleen voor staat. Sparrend met collega’s kun je tijdens intervisie ervaren dat je keuzemogelijkheden hebt om met een situatie om te gaan. Het verlaagt de stress die je werk met zich mee kan brengen. Dat geeft je meer mogelijkheden en vrijheid om effectiever en met plezier je werk te doen. Als professioneel intervisor kan ik je hierbij ondersteunen.

Tijdens intervisie verdiep en onderzoek je de casussen die door jou of je collega’s ingebracht worden. De kracht van het delen met collega’s zit in de onderlinge uitwisseling van ervaringen en visies, en het delen en (h)erkennen van gedachten en gevoelens. Zo krijg je meer inzicht in hoe je in je werk staat, in wie je zelf bent in je werk, en kun je mogelijke oplossingen vinden voor tolkdilemma’s. Je ontwikkelt jezelf dus in jouw vakgebied. Hierdoor word je krachtiger, als tolk én als mens.

Als intervisor ben ik procesbegeleider van een intervisiebijeenkomst. Ik werk vanuit wat goed gaat en jouw eigen kracht en passie. Ik vind het belangrijk dat je eigen antwoorden vindt op de vragen die je hebt over jouw functioneren in het werkveld. Je eigen antwoorden zijn veruit de krachtigste antwoorden. Van daaruit kun jij verder. Soms komen daar ook emoties bij. Emoties horen erbij en mogen er zijn. 

Het Register Tolken Gebarentaal en schrijftolken heeft mij geaccrediteerd als intervisor en als coach voor de categorieën attitude en doelgroepen.

Anke’s achtergrond.

Van 2004 tot eind 2018 werkte ik als tolk Gebarentaal. Van 2011 tot eind 2018 werkte ik als gecertificeerd Gerechtstolk in Strafzaken met de specialisatie justitietolk in het RTGS. In 2013 haalde ik mijn diploma als lifecoach (post-HBO). Vanuit mijn justitiespecialisatie heb ik veel ervaring met werken in hoogcomplexe situaties, zoals binnen justitie, jeugdzorg of de GGZ. Situaties die een groot beroep doen op alle aspecten van het tolken én mijn menszijn: mijn tolkvaardigheden, attitude en sociale vaardigheden. Ook stond ik regelmatig voor ethische dilemma’s. Daarnaast hadden de situaties waarin ik werkte soms invloed op mijn emoties. Eind 2018 stopte mijn werk als tolk, door plotselinge slechthorendheid. Dat betekent dat ik in mijn procesbegeleiding een unieke achtergrond meeneem: die van (ex-)tolk én tolkgebruiker.

Als tolk heb ik me veel bezig gehouden met secundair trauma bij tolken. Gevoelens van emotionele belasting door je tolkwerk, die zich vaak ongemerkt stapelen. Preventie en vroegtijdig signaleren is daarin erg belangrijk. Onderdeel van preventie is het opzetten van een netwerk om je te steunen. Bijvoorbeeld in individuele coaching, in intervisie en door contact met collega’s. Mijn (ex-)collega Winnie de Beer en ik  gaven in 2017 een lezing en workshop aan de Hochschule Landshut (D) over het belang van intervisie voor tolken Gebarentaal en bespraken daar ook secundair trauma. In het vaktijdschrift Das Zeichen (107/2017) van de Universiteit van Hamburg publiceerden we daar het volgende artikel over:

Duits: Professionalität stärken durch Gruppensupervision – An unterschiedlichen Perspektiven wachsen.

Engels: Group supervision: a tool for developing professionalism. Growth comes from different perspectives.